diagnostykaBadanie angiologiczne obejmuje: - badanie podmiotowe (wywiad), - badanie przedmiotowe, - badania dodatkowe. Prawidłowo przeprowadzony wywiad wraz z badaniem przedmiotowym w większości przypadków wystarczają do postawienia diagnozy w chorobach naczyń obwodowych.

Badania dodatkowe służą do uściślenia rozpoznania, obiektywizują wyniki badania przedmiotowego, służą wykluczeniu lub wyka-zaniu obecności stanów patologicznych, wpływających na rozwój choroby naczyniowej, ułatwiają wykrycie niektórych, rzadkich chorób. Badanie podmiotowe Wywiad rodzinny: choroby naczyń nie są dziedziczne, jednakże niektóre stany chorobowe, sprzyjające rozwojowi chorób naczyń występują rodzinnie, dlatego należy każdego pacjenta wypytać o występowanie wśród krewnych cukrzycy, zaburzeń gospodarki lipidowej, otyłości, nadciśnienia tętniczego, dny moczanowej. Istotne są także informacje o występujących w rodzinie narządowych manifestacjach chorób naczyniowych; przebyte przez krewnych zawały serca, udary mózgowe, chromanie przestankowe lub amputacje z przyczyn nieurazowych. Pierwotna żylakowatość w niektórych rodzinach występuje ze wzmożoną częstością. Stany pierwotnej nadkrzepliwości krwi (skaza zakrzepowa, trombofilia) mogą być uwarunkowane genetycznymi niedoborami endogennych antykoagulantów: białek C i S oraz antytrombiny III. W rodzinach obciążonych tymi defektami spotykamy różnorodne kliniczne manifestacje chorób o podłożu zakrzepowo-zatorowym: zawały serca, udary niedokrwienne mózga, niedokrwienie tętnicze kończyn, zakrzepice żylne, zatory w krążeniu dużym i płucnym. Wiek i płeć: mają istotne znaczenie dla sprecyzowania rozpoznania choroby naczyniowej. Miażdżycowe niedokrwienie kończyn dolnych przed 60 rokiem życia występuje 6-7 razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Wiek podeszły - powyżej 70 lat, cukrzyca i hyperlipoproteidemie niwelują różnice w zapadalności na miażdżycę. Początek objawów niedokrwienia tętniczego kończyn w młodym wieku (przed 35 rokiem życia) sugeruje rozpoznanie zakrzepowo-zarostowego zapalenia naczyń (choroby Buergera), na które chorują prawie wyłącznie mężczyźni. U młodych kobiet zapalne choroby tętnic są zazwyczaj manifestacjami układowych chorób tkanki łącznej, takich jak toczeń trzewny, guzkowe zapalenie tętnic, zespół suchości (Sjógrena), reumatoidalne zapalenie stawów, polimialgia reumatyczna. Niekiedy długo dominują objawy naczyniowe i dopiero wieloletnia obserwacja pozwala sprecyzować rozpoznanie. Patologia żył, zwłaszcza żylaki pierwotne, występuje znacznie częściej u kobiet. Doustna antykoncepcja zwiększa zapadalność na zakrzepicę żył głębokich kończyn dolnych i miednicy mniejszej oraz częstość powikłań zatorowych. Narażenia zawodowe i środowiskowe: poza narażeniem na dwusiarczek węgla (CSz) powodujący przyśpieszony rozwój miażdżycy tętnic oraz narażeniem na wibracje nie spotykamy w polskim przemyśle specyficznych czynników etiologicznych chorób naczyń obwodowych. Niekorzystne warunki pracy, jak narażenie na wilgoć, urazy kończyn, także mikrourazy, praca w gumowym obuwiu, korzystanie ze wspólnych łaźni (grzybice) mogą sprzyjać wcześniejszemu ujawnieniu się dolegliwości i nasilać je. Siedzący tryb życia i pracy sprzyjają otyłości i ujawnieniu zaburzeń gospodarki lipidowej i cukrzycy, nie sprzyjają rozwojowi krążenia obocznego w przypadkach już rozwiniętego niedokrwienia tętniczego kończyn. Praca siedząca i stojąca niekorzystnie wpływa na przebieg niewydolności żylnej kończyn dolnych. Dźwiganie, praca. z rękami uniesionymi do góry, wykonywanie monotonnych ruchów odwodzenia i unoszenia rąk oraz zwyczaj spania z rękami założonymi za głowę sprzyjają ujawnieniu się zespołów uciskowych tętnic podobojczykowych. Długotrwała praca z rękami uniesionymi do góry (np. mycie okien, malowanie ścian i sufitów) to typowa okoliczność wystąpienia powysiłkowej zakrzepicy żyły podobojczykowej i pachowej.