1Wścieklizną można się zarazić od psa. Jednak i tak największym zagrożeniem stanowią koty i to nawet te domowe, ponieważ szczepienie przeciw wściekliźnie kotów nie jest obowiązkowe.

Wściekliznę mogą przenosić również zakażone lisy, wiewiórki, nietoperze. Żeby zapobiegać wściekliźnie dzikich zwierząt jest przeprowadzana systematycznie akcja rozrzucania szczepionek w lasach i na łąkach w postaci specjalnych kostek, które stanowią smaczny kąsek w szczególności dla lisów. Choroba ta polega na tym, że przez włókna nerwowe wirus dociera do rdzenia kręgowego i mózgu, gdzie intensywnie się rozmnaża. Dla człowieka najbardziej niebezpieczne są ugryzienia w okolicach głowy i szyi. U niektórych choroba może się ujawnić dopiero po 6-8 tygodniach, a u innych już po 2-3. Zakażone komórki przestają spełniać swoje funkcje, a szerzący się stan zapalny i degeneracyjny sieje nieodwracalne spustoszenie w układzie nerwowym. Pojawiające się objawy choroby to mrowienie i pieczenie w miejscu, gdzie wirus wniknął do organizmu. Kolejne to złe samopoczucie, bezsenność lub nadmierna senność, drętwienie i ból w miejscu ugryzienia, pobudzenie, zmęczenie, wysoka gorączka, wstręt do wody, aerofobia czyli nerwowa reakcja na najmniejszy podmuch powietrza. Stan taki bardzo szybko się pogarsza pojawiają się drgawki, niedowład paraliż, porażenie układu oddechowego, czego konsekwencją jest śmierć.